иссяка́вший
adjective
Meanings
- having dried up, having run out, having become exhausted
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | иссяка́вший | иссяка́вшее | иссяка́вшая | иссяка́вшие |
| Genitive | иссяка́вшего | иссяка́вшего | иссяка́вшей | иссяка́вших |
| Dative | иссяка́вшему | иссяка́вшему | иссяка́вшей | иссяка́вшим |
| Accusative | иссяка́вшего, иссяка́вший | иссяка́вшее | иссяка́вшую | иссяка́вших, иссяка́вшие |
| Instrumental | иссяка́вшим | иссяка́вшим | иссяка́вшей, иссяка́вшею | иссяка́вшими |
| Prepositional | иссяка́вшем | иссяка́вшем | иссяка́вшей | иссяка́вших |
Examples
- Исто́чник, иссяка́вший ле́том, сно́ва напо́лнился водо́й о́сенью.The spring, which had dried up in summer, filled with water again in autumn.