изме́рить
verbperfective
Aspect partner измеря́тьmeasure; to measure
Meanings
- measure
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | изме́рю |
| ты | изме́ришь |
| он / она / оно | изме́рит |
| мы | изме́рим |
| вы | изме́рите |
| они | изме́рят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | изме́рил |
| Feminine | изме́рила |
| Neuter | изме́рило |
| Plural | изме́рили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | изме́рь |
| Plural | изме́рьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | изме́ривший |
| Passive | — | изме́ренный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | изме́рив, измеривши, изме́ря |
Examples
- Моя́ ма́ма изме́рила мне температу́ру.My mother took my temperature.
- Он изме́рил длину́ крова́ти.He measured the length of the bed.
- Сиде́лка изме́рила его температу́ру гра́дусником.The nurse took his temperature with a thermometer.