изгоня́вший
adjective
Meanings
- banishing, expelling, exiling, driving out, who/that was banishing/expelling/exiling/driving out
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | изгоня́вший | изгоня́вшее | изгоня́вшая | изгоня́вшие |
| Genitive | изгоня́вшего | изгоня́вшего | изгоня́вшей | изгоня́вших |
| Dative | изгоня́вшему | изгоня́вшему | изгоня́вшей | изгоня́вшим |
| Accusative | изгоня́вшего, изгоня́вший | изгоня́вшее | изгоня́вшую | изгоня́вших, изгоня́вшие |
| Instrumental | изгоня́вшим | изгоня́вшим | изгоня́вшей, изгоня́вшею | изгоня́вшими |
| Prepositional | изгоня́вшем | изгоня́вшем | изгоня́вшей | изгоня́вших |
Examples
- Указ, изгонявший его из города, был несправедлив.The decree banishing him from the city was unjust.