игнори́рующий
adjective
Meanings
- ignoring, disregardful, oblivious
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | игнори́рующий | игнори́рующее | игнори́рующая | игнори́рующие |
| Genitive | игнори́рующего | игнори́рующего | игнори́рующей | игнори́рующих |
| Dative | игнори́рующему | игнори́рующему | игнори́рующей | игнори́рующим |
| Accusative | игнори́рующего, игнори́рующий | игнори́рующее | игнори́рующую | игнори́рующих, игнори́рующие |
| Instrumental | игнори́рующим | игнори́рующим | игнори́рующей, игнори́рующею | игнори́рующими |
| Prepositional | игнори́рующем | игнори́рующем | игнори́рующей | игнори́рующих |
Examples
- Он сидел с игнорирующим видом.He sat with an ignoring look.