заспо́рить
verbperfective
Aspect partner спо́ритьargue; to argue with someone
Meanings
- begin to argue
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | заспо́рю |
| ты | заспо́ришь |
| он / она / оно | заспо́рит |
| мы | заспо́рим |
| вы | заспо́рите |
| они | заспо́рят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | заспо́рил |
| Feminine | заспо́рила |
| Neuter | заспо́рило |
| Plural | заспо́рили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | заспо́рь |
| Plural | заспо́рьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | заспо́ривший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | заспо́рив, заспоривши |
Examples
- Все заспо́рили.Everyone started arguing.
- Том с Мэри заспо́рили.Tom and Mary started arguing.