заслы́шавший
adjective
Meanings
- having heard, who heard, having caught ear of
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | заслы́шавший | заслы́шавшее | заслы́шавшая | заслы́шавшие |
| Genitive | заслы́шавшего | заслы́шавшего | заслы́шавшей | заслы́шавших |
| Dative | заслы́шавшему | заслы́шавшему | заслы́шавшей | заслы́шавшим |
| Accusative | заслы́шавшего, заслы́шавший | заслы́шавшее | заслы́шавшую | заслы́шавших, заслы́шавшие |
| Instrumental | заслы́шавшим | заслы́шавшим | заслы́шавшей, заслы́шавшею | заслы́шавшими |
| Prepositional | заслы́шавшем | заслы́шавшем | заслы́шавшей | заслы́шавших |
Examples
- Заслышавший шорох зверёк тут же убежал.The animal that had heard the rustle immediately ran away.