заскули́ть
verbperfective
Meanings
- to start to whine, to start to whimper
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | заскулю́ |
| ты | заскули́шь |
| он / она / оно | заскули́т |
| мы | заскули́м |
| вы | заскули́те |
| они | заскуля́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | заскули́л |
| Feminine | заскули́ла |
| Neuter | заскули́ло |
| Plural | заскули́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | заскули́ |
| Plural | заскули́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | заскули́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | заскули́в, заскуливши |
Examples
- Щенок заскулил, когда его оставили одного.The puppy started to whimper when it was left alone.