засели́ть
verbperfective
Aspect partner заселя́тьmove; occupy
Meanings
- to occupy once having populated
- to populate some area
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | заселю́ |
| ты | засели́шь |
| он / она / оно | засели́т |
| мы | засели́м |
| вы | засели́те |
| они | заселя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | засели́л |
| Feminine | засели́ла |
| Neuter | засели́ло |
| Plural | засели́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | засели́ |
| Plural | засели́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | засели́вший |
| Passive | — | заселённый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | засели́в, заселивши |