засвисте́ть
verbperfective
Aspect partner свисте́тьto whistle; whistle
Meanings
- whistle
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | засвищу́ |
| ты | засвисти́шь |
| он / она / оно | засвисти́т |
| мы | засвисти́м |
| вы | засвисти́те |
| они | засвистя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | засвисте́л |
| Feminine | засвисте́ла |
| Neuter | засвисте́ло |
| Plural | засвисте́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | засвисти́ |
| Plural | засвисти́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | засвисте́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | засвисте́в, засвистевши |
Examples
- Подожди́, пока ча́йник не засвисти́т.Wait till the kettle begins to sing.
- Полице́йский засвисте́л, чтобы маши́на останови́лась.The policeman whistled for the car to stop.