заплута́ть
verbperfective
Meanings
- lose one's way
- stumble
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | заплута́ю |
| ты | заплута́ешь |
| он / она / оно | заплута́ет |
| мы | заплута́ем |
| вы | заплута́ете |
| они | заплута́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | заплута́л |
| Feminine | заплута́ла |
| Neuter | заплута́ло |
| Plural | заплута́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | заплута́й |
| Plural | заплута́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | заплута́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | заплута́в, заплутавши |
Examples
- Том заплута́л в лесу́ и забрёл в чей-то двор.Tom got lost in the woods and ended up in someone's backyard.