замурлы́кать
verbperfective
Meanings
- begin to purr, begin to hum to oneself
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | замурлы́чу |
| ты | замурлы́чешь |
| он / она / оно | замурлы́чет |
| мы | замурлы́чем |
| вы | замурлы́чете |
| они | замурлы́чут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | замурлы́кал |
| Feminine | замурлы́кала |
| Neuter | замурлы́кало |
| Plural | замурлы́кали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | замурлы́чь |
| Plural | замурлы́чьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | замурлы́кавший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | замурлы́кав, замурлыкавши |