заиме́ть
verbperfective
Aspect partner име́тьdo; have
Meanings
- to get, get hold of
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | заиме́ю |
| ты | заиме́ешь |
| он / она / оно | заиме́ет |
| мы | заиме́ем |
| вы | заиме́ете |
| они | заиме́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | заиме́л |
| Feminine | заиме́ла |
| Neuter | заиме́ло |
| Plural | заиме́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | заиме́й |
| Plural | заиме́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | заиме́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | заиме́в, заимевши |