загомони́ть
verbperfective
Meanings
- to start to make a noise, to start chattering, to start talking loudly
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | загомоню́ |
| ты | загомони́шь |
| он / она / оно | загомони́т |
| мы | загомони́м |
| вы | загомони́те |
| они | загомоня́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | загомони́л |
| Feminine | загомони́ла |
| Neuter | загомони́ло |
| Plural | загомони́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | загомони́ |
| Plural | загомони́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | загомони́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | загомони́в, загомонивши |
Examples
- Дети загомонили, как только учитель вышел из класса.The children started chattering as soon as the teacher left the classroom.