заворча́ть
verbperfective
Aspect partner ворча́тьgrumble; grumble, growl, snarl
Meanings
- begin to grumble
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | заворчу́ |
| ты | заворчи́шь |
| он / она / оно | заворчи́т |
| мы | заворчи́м |
| вы | заворчи́те |
| они | заворча́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | заворча́л |
| Feminine | заворча́ла |
| Neuter | заворча́ло |
| Plural | заворча́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | заворчи́ |
| Plural | заворчи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | заворча́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | заворча́в, заворчавши |