дыми́ть
verbimperfective
Aspect partner надыми́тьsmoke, emit smoke, fill with smoke
Meanings
- smokeвыделять дым в результате неполного сгорания
- smoke, emit smoke, fill with smoke
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | дымлю́ |
| ты | дыми́шь |
| он / она / оно | дыми́т |
| мы | дыми́м |
| вы | дыми́те |
| они | дымя́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | дыми́л |
| Feminine | дыми́ла |
| Neuter | дыми́ло |
| Plural | дыми́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | дыми́ |
| Plural | дыми́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | дымя́щий | дыми́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | дымя́ | дыми́в, дымивши |
Examples
- Э́та печь очень дыми́т.That stove smokes too much.
- Её муж дыми́т как парово́з.Her husband smokes like a chimney.