дурно́й
adjective
Meanings
- bad
- crazyглупый
- foulплохой
- silly
Usage notes
В разговорной речи значит глупый
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | дурно́й | дурно́е | дурна́я | дурны́е |
| Genitive | дурно́го | дурно́го | дурно́й | дурны́х |
| Dative | дурно́му | дурно́му | дурно́й | дурны́м |
| Accusative | дурно́й, дурно́го | дурно́е | дурну́ю | дурны́е, дурны́х |
| Instrumental | дурны́м | дурны́м | дурно́й, (дурно́ю) | дурны́ми |
| Prepositional | дурно́м | дурно́м | дурно́й | дурны́х |
| Short form | дурён | ду́рно | дурна́ | ду́рны |
Comparative дурне́е
Superlative дурне́йший
Examples
- У него дурно́е на уме́.He's up to no good.
- Я больше не могу́ терпе́ть её дурны́е мане́ры.I cannot put up with his bad manners any longer.
- Она сказа́ла ему держа́ться подальше от дурны́х прия́телей.She told him to keep away from bad friends.
