дуби́мый дубимый

adjective

Meanings

  1. tannable

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeдуби́мыйдуби́моедуби́маядуби́мые
Genitiveдуби́могодуби́могодуби́мойдуби́мых
Dativeдуби́момудуби́момудуби́мойдуби́мым
Accusativeдуби́мого, дуби́мыйдуби́моедуби́муюдуби́мых, дуби́мые
Instrumentalдуби́мымдуби́мымдуби́мой, дуби́моюдуби́мыми
Prepositionalдуби́момдуби́момдуби́мойдуби́мых
Short formдубимдубимодубимадубимы

Examples

  • Эта кожа очень дуби́мая.
    This leather is very tannable.

дуби́ть дубить

verbimperfective

Meanings

  1. tan

Conjugation

Present
ядублю́
тыдуби́шь
он / она / онодуби́т
мыдуби́м
выдуби́те
онидубя́т
Past
Masculineдуби́л
Feminineдуби́ла
Neuterдуби́ло
Pluralдуби́ли
Imperative
Singularдуби́
Pluralдуби́те

Participles

presentpast
Activeдубя́щийдуби́вший
Passiveдуби́мыйдублённый
presentpast
Verbal adverbsдубя́дубив, дубивши