досажда́ть
verbimperfective
Aspect partner досади́тьto annoy
Meanings
- annoy
- spite
- to annoy
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | досажда́ю |
| ты | досажда́ешь |
| он / она / оно | досажда́ет |
| мы | досажда́ем |
| вы | досажда́ете |
| они | досажда́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | досажда́л |
| Feminine | досажда́ла |
| Neuter | досажда́ло |
| Plural | досажда́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | досажда́й |
| Plural | досажда́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | досажда́ющий | досажда́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | досажда́я | досажда́в, досаждавши |
Examples
- Нам досажда́л постоя́нный шум.We are annoyed at the constant noise.
- Том досажда́ет Мэри.Tom is annoying Mary.
- Я тебе досажда́ю?Am I annoying you?