долежа́ть
verbperfective
Meanings
- to lie until, to remain lying until, to lie through
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | долежу́ |
| ты | долежи́шь |
| он / она / оно | долежи́т |
| мы | долежи́м |
| вы | долежи́те |
| они | долежа́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | долежа́л |
| Feminine | долежа́ла |
| Neuter | долежа́ло |
| Plural | долежа́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | долежи́ |
| Plural | долежи́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | долежа́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | долежа́в, долежавши |
Examples
- Она долежала до конца фильма.She lay until the end of the movie.