докуча́ть
verbimperfective
Meanings
- annoy
- bother, pester, plague, importune
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | докуча́ю |
| ты | докуча́ешь |
| он / она / оно | докуча́ет |
| мы | докуча́ем |
| вы | докуча́ете |
| они | докуча́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | докуча́л |
| Feminine | докуча́ла |
| Neuter | докуча́ло |
| Plural | докуча́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | докуча́й |
| Plural | докуча́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | докуча́ющий | докуча́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | докуча́я | докучав, докучавши |
Examples
- Переста́нь докуча́ть своему́ отцу́.Stop bothering your father.
- Не докуча́йте Тому.Don't bother Tom.
- Я не хоте́л тебе докуча́ть.I didn't want to annoy you.