дозво́лить
verbperfective
Aspect partner дозволя́тьpermit; permit, allow, give leave, authorize
Meanings
- permit, allow, give leave, authorize
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | дозво́лю |
| ты | дозво́лишь |
| он / она / оно | дозво́лит |
| мы | дозво́лим |
| вы | дозво́лите |
| они | дозво́лят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | дозво́лил |
| Feminine | дозво́лила |
| Neuter | дозво́лило |
| Plural | дозво́лили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | дозво́ль |
| Plural | дозво́льте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | дозво́ливший |
| Passive | — | дозво́ленный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | дозво́лив, дозволивши, дозво́ля |