довле́ть
verbimperfective
Meanings
- suffice
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | довле́ю |
| ты | довле́ешь |
| он / она / оно | довле́ет |
| мы | довле́ем |
| вы | довле́ете |
| они | довле́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | довле́л |
| Feminine | довле́ла |
| Neuter | довле́ло |
| Plural | довле́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | довле́й |
| Plural | довле́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | довле́ющий | довле́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | довле́я | довлев, довлевши |
Examples
- Му́дрость не довле́ет над силой.Wisdom does not prevail over power.