дича́ть
verbimperfective
Aspect partner одича́тьbecome uncivilized; become wild
Meanings
- run wild, shun society
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | дича́ю |
| ты | дича́ешь |
| он / она / оно | дича́ет |
| мы | дича́ем |
| вы | дича́ете |
| они | дича́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | дича́л |
| Feminine | дича́ла |
| Neuter | дича́ло |
| Plural | дича́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | дича́й |
| Plural | дича́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | дича́ющий | дича́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | дича́я | дичав, дичавши |