диссони́ровавший
adjective
Meanings
- dissonant, discordant
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | диссони́ровавший | диссони́ровавшее | диссони́ровавшая | диссони́ровавшие |
| Genitive | диссони́ровавшего | диссони́ровавшего | диссони́ровавшей | диссони́ровавших |
| Dative | диссони́ровавшему | диссони́ровавшему | диссони́ровавшей | диссони́ровавшим |
| Accusative | диссони́ровавшего, диссони́ровавший | диссони́ровавшее | диссони́ровавшую | диссони́ровавших, диссони́ровавшие |
| Instrumental | диссони́ровавшим | диссони́ровавшим | диссони́ровавшей, диссони́ровавшею | диссони́ровавшими |
| Prepositional | диссони́ровавшем | диссони́ровавшем | диссони́ровавшей | диссони́ровавших |
Examples
- Диссонировавший аккорд испортил всю мелодию.The dissonant chord spoiled the whole melody.