дисгармони́ровавший
adjective
Meanings
- disharmonious, dissonant, having caused disharmony
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | дисгармони́ровавший | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавшая | дисгармони́ровавшие |
| Genitive | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавшего | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавших |
| Dative | дисгармони́ровавшему | дисгармони́ровавшему | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавшим |
| Accusative | дисгармони́ровавшего, дисгармони́ровавший | дисгармони́ровавшее | дисгармони́ровавшую | дисгармони́ровавших, дисгармони́ровавшие |
| Instrumental | дисгармони́ровавшим | дисгармони́ровавшим | дисгармони́ровавшей, дисгармони́ровавшею | дисгармони́ровавшими |
| Prepositional | дисгармони́ровавшем | дисгармони́ровавшем | дисгармони́ровавшей | дисгармони́ровавших |
Examples
- Его дисгармонировавший голос разрушил общее впечатление от хора.His disharmonious voice ruined the overall impression of the choir.