двугла́вый двуглавый

adjective

Meanings

  1. bicephalous
  2. two-headed

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeдвугла́выйдвугла́воедвугла́ваядвугла́вые
Genitiveдвугла́вогодвугла́вогодвугла́войдвугла́вых
Dativeдвугла́вомудвугла́вомудвугла́войдвугла́вым
Accusativeдвугла́вый, двугла́вогодвугла́воедвугла́вуюдвугла́вые, двугла́вых
Instrumentalдвугла́вымдвугла́вымдвугла́вой, двугла́воюдвугла́выми
Prepositionalдвугла́вомдвугла́вомдвугла́войдвугла́вых
Short formдвугла́вдвугла́водвугла́вадвугла́вы

Examples

  • Коро́ва родила́ двугла́вого телёнка.
    The cow gave birth to a calf with two heads.
  • двуглавая мышца
    biceps