гря́нуть
verbperfective
Aspect partner грясти́to break out; to roar
Meanings
- to break out
- to roarthunder
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | гря́ну |
| ты | гря́нешь |
| он / она / оно | гря́нет |
| мы | гря́нем |
| вы | гря́нете |
| они | гря́нут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | гря́нул |
| Feminine | гря́нула |
| Neuter | гря́нуло |
| Plural | гря́нули |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | гря́нь |
| Plural | гря́ньте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | гря́нувший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | гря́нув, грянувши |
Examples
- Пока гром не гря́нет - мужи́к не перекре́стится.If the thunder isn't roaring, the peasant won't cross himself.
- Гря́нула револю́ция.A revolt broke out.