гро́хнуть
verbperfective
Meanings
- to crash/rumble/bang let out a loud sound
- to laugh loudly
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | гро́хну |
| ты | гро́хнешь |
| он / она / оно | гро́хнет |
| мы | гро́хнем |
| вы | гро́хнете |
| они | гро́хнут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | гро́хнул |
| Feminine | гро́хнула |
| Neuter | гро́хнуло |
| Plural | гро́хнули |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | гро́хни |
| Plural | гро́хните |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | гро́хнувший |
| Passive | — | гро́хнутый |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | гро́хнув, грохнувши |
Examples
- Его кула́к гро́хнул по столу́.His fist thundered on the table.
- Фома гро́хнул Машу́ три года назад.Tom killed Mary three years ago.