гро́бить
verbimperfective
Aspect partner угро́битьkill; kill, ruin, wreck
Meanings
- to kill, to finish off
- to ruin, to spoil, to wreck, to destroy
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | гро́блю |
| ты | гро́бишь |
| он / она / оно | гро́бит |
| мы | гро́бим |
| вы | гро́бите |
| они | гро́бят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | гро́бил |
| Feminine | гро́била |
| Neuter | гро́било |
| Plural | гро́били |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | гро́бь |
| Plural | гро́бьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | гро́бящий | гро́бивший |
| Passive | гробимый | гробленный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | гро́бя | гробив, гробивши |
Examples
- Его гробила война.The war killed him.
- Он совсем гробит своё здоровье.He is completely ruining his health.