гомони́ть
verbimperfective
Meanings
- clamor
- shout
- ululate
- vociferate
- vociferate, shout
Conjugation
| Present | |
|---|---|
| я | гомоню́ |
| ты | гомони́шь |
| он / она / оно | гомони́т |
| мы | гомони́м |
| вы | гомони́те |
| они | гомоня́т |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | гомони́л |
| Feminine | гомони́ла |
| Neuter | гомони́ло |
| Plural | гомони́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | гомони́ |
| Plural | гомони́те |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | гомоня́щий | гомони́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | гомоня́ | гомонив, гомонивши |