вы́плакать
verbperfective
Aspect partner выпла́киватьto cry out, to weep out, to cry one's eyes out
Meanings
- sob out, obtain by weeping
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | вы́плачу |
| ты | вы́плачешь |
| он / она / оно | вы́плачет |
| мы | вы́плачем |
| вы | вы́плачете |
| они | вы́плачут |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | вы́плакал |
| Feminine | вы́плакала |
| Neuter | вы́плакало |
| Plural | вы́плакали |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | вы́плачь |
| Plural | вы́плачьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | вы́плакавший |
| Passive | — | вы́плаканный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | вы́плакав, выплакавши |
Examples
- Она вы́плакала все слёзы.She cried until she ran out of tears.
- Я все глаза вы́плакала.I cried my eyes out.
- Том все глаза вы́плакал.Tom cried his eyes out.