вы́ломить
verbperfective
Aspect partner выла́мыватьbreak off; break out
Meanings
- to break out, to wrench off, to force open, to break down
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | вы́ломлю |
| ты | вы́ломишь |
| он / она / оно | вы́ломит |
| мы | вы́ломим |
| вы | вы́ломите |
| они | вы́ломят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | вы́ломил |
| Feminine | вы́ломила |
| Neuter | вы́ломило |
| Plural | вы́ломили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | вы́ломи |
| Plural | вы́ломите |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | вы́ломивший |
| Passive | — | вы́ломленный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | выломив, выломивши |
Examples
- Он выломил дверь и ворвался в дом.He broke down the door and burst into the house.