вы́воротить
verbperfective
Aspect partner вывора́чиватьto turn inside out
Meanings
- extract, take out
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | вы́ворочу |
| ты | вы́воротишь |
| он / она / оно | вы́воротит |
| мы | вы́воротим |
| вы | вы́воротите |
| они | вы́воротят |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | вы́воротил |
| Feminine | вы́воротила |
| Neuter | вы́воротило |
| Plural | вы́воротили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | вы́вороти |
| Plural | вы́воротите |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | вы́воротивший |
| Passive | — | вы́вороченный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | вы́воротив, выворотивши, вы́воротя |