всклоко́чить
verbperfective
Aspect partner всклоко́чиватьtousle, dishevel
Meanings
- dishevel
- tousle, dishevel
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | всклоко́чу |
| ты | всклоко́чишь |
| он / она / оно | всклоко́чит |
| мы | всклоко́чим |
| вы | всклоко́чите |
| они | всклоко́чат |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | всклоко́чил |
| Feminine | всклоко́чила |
| Neuter | всклоко́чило |
| Plural | всклоко́чили |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | всклоко́чь |
| Plural | всклоко́чьте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | всклоко́чивший |
| Passive | — | всклоко́ченный |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | всклокочив, всклокочивши |