возыме́ть
verbperfective
Meanings
- to produce, conceive, forman effecta wishan intention
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | возыме́ю |
| ты | возыме́ешь |
| он / она / оно | возыме́ет |
| мы | возыме́ем |
| вы | возыме́ете |
| они | возыме́ют |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | возыме́л |
| Feminine | возыме́ла |
| Neuter | возыме́ло |
| Plural | возыме́ли |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | возыме́й |
| Plural | возыме́йте |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | возыме́вший |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | возыме́в, возымевши |