винти́ть винтить

verbimperfective

Meanings

  1. screw up, play vint

Conjugation

Present
явинчу́
тывинти́шь
он / она / оновинти́т
мывинти́м
вывинти́те
онивинтя́т
Past
Masculineвинти́л
Feminineвинти́ла
Neuterвинти́ло
Pluralвинти́ли
Imperative
Singularвинти́
Pluralвинти́те

Participles

presentpast
Activeвинтя́щийвинти́вший
Passiveвинти́мыйви́нченный
presentpast
Verbal adverbsвинтя́винтив, винтивши

Synonyms