взды́биться
verbperfective
Aspect partner ды́битьсяprance, rear, stand on end
Meanings
- to rear up
- to stand on end, to bristle
Conjugation
| Future | |
|---|---|
| я | взды́блюсь |
| ты | взды́бишься |
| он / она / оно | взды́бится |
| мы | взды́бимся |
| вы | взды́битесь |
| они | взды́бятся |
| Past | |
|---|---|
| Masculine | взды́бился |
| Feminine | взды́билась |
| Neuter | взды́билось |
| Plural | взды́бились |
| Imperative | |
|---|---|
| Singular | взды́бься |
| Plural | взды́бьтесь |
Participles
| present | past | |
|---|---|---|
| Active | — | взды́бившийся |
| Passive | — | — |
| present | past | |
|---|---|---|
| Verbal adverbs | — | взды́бившись, взды́бясь |
Examples
- Конь вздыбился от испуга.The horse reared up in fright.
- Его волосы вздыбились от ужаса.His hair stood on end from terror.