бунтуемый
adjective
Meanings
- being incited to revolt, being incited to rebellion
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | бунтуемый | бунтуемое | бунтуемая | бунтуемые |
| Genitive | бунтуемого | бунтуемого | бунтуемой | бунтуемых |
| Dative | бунтуемому | бунтуемому | бунтуемой | бунтуемым |
| Accusative | бунтуемого, бунтуемый | бунтуемое | бунтуемую | бунтуемых, бунтуемые |
| Instrumental | бунтуемым | бунтуемым | бунтуемой, бунтуемою | бунтуемыми |
| Prepositional | бунтуемом | бунтуемом | бунтуемой | бунтуемых |
| Short form | бунтуем | бунтуемо | бунтуема | бунтуемы |
Examples
- В деревнях бунтуемые крестьяне требовали земли.In the villages, the incited peasants demanded land.