брыкающий

adjective

Meanings

  1. kicking, bucking

Declension

CaseMasculineNeuterFemininePlural
Nominativeбрыкающийбрыкающеебрыкающаябрыкающие
Genitiveбрыкающегобрыкающегобрыкающейбрыкающих
Dativeбрыкающемубрыкающемубрыкающейбрыкающим
Accusativeбрыкающего, брыкающийбрыкающеебрыкающуюбрыкающих, брыкающие
Instrumentalбрыкающимбрыкающимбрыкающей, брыкающеюбрыкающими
Prepositionalбрыкающембрыкающембрыкающейбрыкающих

Examples

  • Брыкающий конь сбросил всадника.
    The bucking horse threw off the rider.

брыка́ть брыкать

verbimperfective

Meanings

  1. kick

Conjugation

Present
ябрыка́ю
тыбрыка́ешь
он / она / онобрыка́ет
мыбрыка́ем
выбрыка́ете
онибрыка́ют
Past
Masculineбрыка́л
Feminineбрыка́ла
Neuterбрыка́ло
Pluralбрыка́ли
Imperative
Singularбрыка́й
Pluralбрыка́йте

Participles

presentpast
Activeбрыкающийбрыкавший
Passiveбрыкаемыйбрыканный
presentpast
Verbal adverbsбрыка́ябрыкав, брыкавши