беспу́тничающий
adjective
Meanings
- dissolute, profligate, wayward, debauched
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | беспу́тничающий | беспу́тничающее | беспу́тничающая | беспу́тничающие |
| Genitive | беспу́тничающего | беспу́тничающего | беспу́тничающей | беспу́тничающих |
| Dative | беспу́тничающему | беспу́тничающему | беспу́тничающей | беспу́тничающим |
| Accusative | беспу́тничающего, беспу́тничающий | беспу́тничающее | беспу́тничающую | беспу́тничающих, беспу́тничающие |
| Instrumental | беспу́тничающим | беспу́тничающим | беспу́тничающей, беспу́тничающею | беспу́тничающими |
| Prepositional | беспу́тничающем | беспу́тничающем | беспу́тничающей | беспу́тничающих |
Examples
- Он вёл беспу́тничающий образ жи́зни.He led a dissolute lifestyle.