беси́вший
adjective
Meanings
- enraging, infuriating, maddening, exasperating
Declension
| Case | Masculine | Neuter | Feminine | Plural |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | беси́вший | беси́вшее | беси́вшая | беси́вшие |
| Genitive | беси́вшего | беси́вшего | беси́вшей | беси́вших |
| Dative | беси́вшему | беси́вшему | беси́вшей | беси́вшим |
| Accusative | беси́вшего, беси́вший | беси́вшее | беси́вшую | беси́вших, беси́вшие |
| Instrumental | беси́вшим | беси́вшим | беси́вшей, беси́вшею | беси́вшими |
| Prepositional | беси́вшем | беси́вшем | беси́вшей | беси́вших |
Examples
- Его бесивший смех продолжал звучать в моих ушах.His infuriating laugh continued to echo in my ears.