урони́ть уронить

فعلتام

المعاني

  1. أسقط، أوقع

تصريف الفعل

المستقبل
яуроню́
тыуро́нишь
он / она / оноуро́нит
мыуро́ним
выуро́ните
ониуро́нят
الماضي
المذكرурони́л
المؤنثурони́ла
المحايدурони́ло
الجمعурони́ли
الأمر
المفردурони́
الجمعурони́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—урони́вший
مجهول—уро́ненный
الحاضرالماضي
الحال الفعليуроня́урони́в, уронивши