укорённый

صفة

المعاني

  1. ملوم، معاتب

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)укорённыйукорённоеукорённаяукорённые
الإضافة (Genitive)укорённогоукорённогоукорённойукорённых
المفعول غير المباشر (Dative)укорённомуукорённомуукорённойукорённым
النصب (Accusative)укорённого, укорённыйукорённоеукорённуюукорённых, укорённые
الأداة (Instrumental)укорённымукорённымукорённой, укорённоюукорёнными
حرف الجر (Prepositional)укорённомукорённомукорённойукорённых
الصيغة القصيرةукорёнукореноукоренаукорены

укори́ть укорить

فعلتام

المعاني

  1. يعاتب، يلوم

تصريف الفعل

المستقبل
яукорю́
тыукори́шь
он / она / оноукори́т
мыукори́м
выукори́те
ониукоря́т
الماضي
المذكرукори́л
المؤنثукори́ла
المحايدукори́ло
الجمعукори́ли
الأمر
المفردукори́
الجمعукори́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—укори́вший
مجهول—укорённый
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—укори́в, укоривши, укоря́