столкну́ть столкнуть

فعلتام

المعاني

  1. دفع، صدم، اصطدم

تصريف الفعل

المستقبل
ястолкну́
тыстолкнёшь
он / она / оностолкнёт
мыстолкнём
выстолкнёте
онистолкну́т
الماضي
المذكرстолкну́л
المؤنثстолкну́ла
المحايدстолкну́ло
الجمعстолкну́ли
الأمر
المفردстолкни́
الجمعстолкни́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—столкну́вший
مجهول—сто́лкнутый
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—столкну́в, столкнувши