соплеме́нный
صفة
المعاني
- من القبيلة نفسها، ذو قرابة
تصريف الاسم
| الحالة | المذكر | المحايد | المؤنث | الجمع |
|---|---|---|---|---|
| الرفع (Nominative) | соплеме́нный | соплеме́нное | соплеме́нная | соплеме́нные |
| الإضافة (Genitive) | соплеме́нного | соплеме́нного | соплеме́нной | соплеме́нных |
| المفعول غير المباشر (Dative) | соплеме́нному | соплеме́нному | соплеме́нной | соплеме́нным |
| النصب (Accusative) | соплеме́нный, соплеме́нного | соплеме́нное | соплеме́нную | соплеме́нные, соплеме́нных |
| الأداة (Instrumental) | соплеме́нным | соплеме́нным | соплеме́нной, соплеме́нною | соплеме́нными |
| حرف الجر (Prepositional) | соплеме́нном | соплеме́нном | соплеме́нной | соплеме́нных |
| الصيغة القصيرة | соплеме́нен | соплеме́нно | соплеме́нна | соплеме́нны |