сканда́лящий скандалящий

صفة

المعاني

  1. مثير للشغب، مفتعل فضيحة

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)сканда́лящийсканда́лящеесканда́лящаясканда́лящие
الإضافة (Genitive)сканда́лящегосканда́лящегосканда́лящейсканда́лящих
المفعول غير المباشر (Dative)сканда́лящемусканда́лящемусканда́лящейсканда́лящим
النصب (Accusative)сканда́лящего, сканда́лящийсканда́лящеесканда́лящуюсканда́лящих, сканда́лящие
الأداة (Instrumental)сканда́лящимсканда́лящимсканда́лящей, сканда́лящеюсканда́лящими
حرف الجر (Prepositional)сканда́лящемсканда́лящемсканда́лящейсканда́лящих

сканда́лить скандалить

فعلناقص

المعاني

  1. تشاجر، أثار فضيحة

تصريف الفعل

المضارع
ясканда́лю
тысканда́лишь
он / она / оносканда́лит
мысканда́лим
высканда́лите
онисканда́лят
الماضي
المذكرсканда́лил
المؤنثсканда́лила
المحايدсканда́лило
الجمعсканда́лили
الأمر
المفردсканда́ль
الجمعсканда́льте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومсканда́лящийсканда́ливший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليсканда́ляскандалив, скандаливши