сканда́лить скандалить

فعلناقص

المعاني

  1. تشاجر، أثار فضيحة

تصريف الفعل

المضارع
ясканда́лю
тысканда́лишь
он / она / оносканда́лит
мысканда́лим
высканда́лите
онисканда́лят
الماضي
المذكرсканда́лил
المؤنثсканда́лила
المحايدсканда́лило
الجمعсканда́лили
الأمر
المفردсканда́ль
الجمعсканда́льте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومсканда́лящийсканда́ливший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليсканда́ляскандалив, скандаливши