сберега́вший сберегавший

صفة

المعاني

  1. كان يدخر، كان يحافظ

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)сберега́вшийсберега́вшеесберега́вшаясберега́вшие
الإضافة (Genitive)сберега́вшегосберега́вшегосберега́вшейсберега́вших
المفعول غير المباشر (Dative)сберега́вшемусберега́вшемусберега́вшейсберега́вшим
النصب (Accusative)сберега́вшего, сберега́вшийсберега́вшеесберега́вшуюсберега́вших, сберега́вшие
الأداة (Instrumental)сберега́вшимсберега́вшимсберега́вшей, сберега́вшеюсберега́вшими
حرف الجر (Prepositional)сберега́вшемсберега́вшемсберега́вшейсберега́вших

сберега́ть сберегать

فعلناقص

المعاني

  1. حفظ، صانхранить в целости, в наличии; не давать пропасть, исчезнуть
  2. ادخر، وفرхранить в целости, в наличии; не давать пропасть, исчезнуть
  3. حمى، اعتنى

تصريف الفعل

المضارع
ясберега́ю
тысберега́ешь
он / она / оносберега́ет
мысберега́ем
высберега́ете
онисберега́ют
الماضي
المذكرсберега́л
المؤنثсберега́ла
المحايدсберега́ло
الجمعсберега́ли
الأمر
المفردсберега́й
الجمعсберега́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومсберега́ющийсберега́вший
مجهولсберега́емый—
الحاضرالماضي
الحال الفعليсберега́ясберегав, сберегавши