самоустраня́ющийся
صفة
المعاني
- منسحب من تلقاء نفسه، متجنب
تصريف الاسم
| الحالة | المذكر | المحايد | المؤنث | الجمع |
|---|---|---|---|---|
| الرفع (Nominative) | самоустраня́ющийся | самоустраня́ющееся | самоустраня́ющаяся | самоустраня́ющиеся |
| الإضافة (Genitive) | самоустраня́ющегося | самоустраня́ющегося | самоустраня́ющейся | самоустраня́ющихся |
| المفعول غير المباشر (Dative) | самоустраня́ющемуся | самоустраня́ющемуся | самоустраня́ющейся | самоустраня́ющимся |
| النصب (Accusative) | самоустраня́ющегося, самоустраня́ющийся | самоустраня́ющееся | самоустраня́ющуюся | самоустраня́ющихся, самоустраня́ющиеся |
| الأداة (Instrumental) | самоустраня́ющимся | самоустраня́ющимся | самоустраня́ющейся, самоустраня́ющеюся | самоустраня́ющимися |
| حرف الجر (Prepositional) | самоустраня́ющемся | самоустраня́ющемся | самоустраня́ющейся | самоустраня́ющихся |