расчлени́ть расчленить

فعلتام

المعاني

  1. قطع الأوصال، جزأ

تصريف الفعل

المستقبل
ярасчленю́
тырасчлени́шь
он / она / онорасчлени́т
мырасчлени́м
вырасчлени́те
онирасчленя́т
الماضي
المذكرрасчлени́л
المؤنثрасчлени́ла
المحايدрасчлени́ло
الجمعрасчлени́ли
الأمر
المفردрасчлени́
الجمعрасчлени́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—расчлени́вший
مجهول—расчленённый
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—расчлени́в, расчленивши, расчленя́